چه بگویم؟!!!

زندان

 

من به زندان زمان دربندم

 و به زندان حقیقت گفتن

من دگر خسته شدم

از دویدن تا هیچ

از شنیدن از مرگ

از تماشای افق های سیاه

و ز پرواز، به دریای خلا

من نمی دانم چیست

راز سر خوردگی و ننگ بشر

و نمی دانم چیست

عامل غم زدگی در بیشه

و نخواهم فهمید

که چرا تشنه شدیم

ما به خون هم نوع

ما به نیرنگ و ریا

و چرا خشک شده چشمه اشک

این چه سری است که در نوع بشر پنهان است

.......

........

........

غم من از این است

که چرا قمری بی باک و سلحشور قلم

فکر ترک قفس و زندان نیست

و چرا سرو سهی

فکر آزادی از جنگل نیست

جنگلی سرد و خموش

با هوایی که ز آن بوی تعفن آید

غم من از این است

که چرا اسب چموش افکار

به گناه و مرض غم زدگی معتاد است

من به دل می دیدم

که گلی سرخ ز غم می پژمرد

گل سرخی عاشق

که به جرم عشقش

حکم پرپر شدنش صادر شد

حال خواهم که دمی گریه کنم

من به سوگ عاشق

من به سوگ فردا

و به سوگ قلمی غرقه به خون ....

.....

.....

.....

 

 

+ نوشته شده در  جمعه هفتم آبان 1389ساعت 8:46  توسط سعید  | 

...و رفت

با دو چشم مست خود حالم پریشان کرد و رفت

                                          آن دو چشم ابریم را غرق باران کرد و رفت

پـیش ازاین در آتـشی بودم که درمانــی نداشت

                                          آتـــش نمرودیم را چون گلسـتان کــرد رفت

همچو نوح آمد که کشتی را به ساحل ها برد

                                         کشتی آرام دل را غرق طوفان کرد و رفت

در پـی جـای قدومـش عازم صـحراشــدم

                                          پای دل را زخمی از خار مغیلان کرد و رفت

یوسفی شوریده سر بود و بتـی آشــفـته حـال

                                          از سر عشق زلیخا تـرک کنـعان کرد و رفت

 

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان 1389ساعت 10:37  توسط سعید  | 

مستی عارفانه

از سر خاک کوی تو ، نور خدا روانه شد

                                                 عطر نســیم زلف تو ، منشاء عاشــقانه شد

از قدم و صفای تو ، وز کرم و سخای تو

                                                دشت کویر سینه ام ، پر گل و پر جوانه شد

از شرر نگاه تو ، وز رخ دلربای تو

                                               حـــال خماری ســـرم ، مســـتی عارفانه شد

ساغر من دو چشم تو ، ساقی من نگاه تو

                                              مستی ام از چشم تو بود ، ساغر و می بهانه شد

معنی شعر داغ من ، سرو چمان باغ من

                                             قصه عشــــق من و تو ، قصه جاودانه شد

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم شهریور 1389ساعت 12:43  توسط سعید  | 

تو را پیدا و خودرا غرق رویا می کنم هر شب

                                                    به پایت زندگانی را چه زیبا می کنم هر شب

به خوابم آیی و بوی بهاران آوری با خود

                                                   خزان بی کسی ها را گل آرا می کنم هر شب

تماشایی است پیچ و تاب گیسویت خوشا بر من

                                                  که رقص گیسوانت را تماشا می کنم هر شب

منم آن ظلمت صحرا تویی مهتاب من با تو

                                                  وجودم را ز چشم خلق حاشا می کنم هر شب

دلت از جنس سنگ است و منم قطره تماشا کن

                                                  چگونه رخنه ای در سنگ خارا می کنم هر شب

نگاهت وسعت دریا عطش در سینه دارم من

                                                 کویر سینه ام را غرق دریا می کنم هر شب

ز چشم پر شرارت وسوسه می بارد و آتش

                                                و من یادی ز سیب سرخ حوا می کنم هر شب

دو چشمانت به رنگ شب به دستت روشنی داری

                                                تماشای ید بیضای موسی می کنم هر شب

به گرمای نفس هایت به جانم زندگی بخشی

                                                تو را می بینم و یاد مسیحا می کنم هر شب

تویی معنای خوشبختی تویی معنای دلتنگی

                                               تمام واژه ها را با تو معنا می کنم هر شب

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام تیر 1389ساعت 13:10  توسط سعید  | 

امشب

بیا جانا که من غم دارم امشب

                                     ز می مستم ، تو را کم دارم امشب


دلم خون گشته از درد جدایی

                                     بیا حاجت به مرهم دارم امشب


اگر رحمت نیاید با دل من

                                     به دیده سیل شبنم دارم امشب


چو اینک بر دل من پا گذاری

                                    در این ویرانه محرم دارم امشب


اگر بر محفلم امشب نتابی

                                    به سوگ خود چه ماتم دارم امشب


اگرچه عشق بازیم گناه است

                                    به سر شوق جهنم دارم امشب


خدا دردم دوا می دارد ومن

                                    به او ایمان محکم دارم امشب

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم تیر 1389ساعت 12:25  توسط سعید  | 

سیب حوا

افتاده ام بر پای تو ، آیا نصیبم می شوی ؟

                             آیا تو مونسی بر این جان غریبم می شوی؟

 

بر آن تن همچون گلت ، دستم نوازشگر شد و

                             از خار تو زخمی شدم ، آیا طبیبم میشوی؟

 

من چون حوا پر آتشم ، پر وسوسه ، پر التهاب

                             خواهم زمینی ام کنند ، آیا تو سیبم می شوی؟

 

درراه احساسم به تو ، جان می دهم با میل خود

                              همچون مسیحم بی گناه ، آیا صلیبم می شوی ؟

 

در حسرت وصل توام ، خواهم یکی باشیم ما

                             آیا کنی رحمی به دل، آیا حبیبم می شوی ؟

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم تیر 1389ساعت 11:43  توسط سعید  | 

فراموشت کنم یا نه ؟!!!

دلم با من سر جنگ است ، فراموشت کنم یا نه ؟
چراغ عمر من هستی تو خاموشت کنم یا نه ؟

سرم سامان نمی گیرد ، دلم آرام می میرد
همه جانم زبان گشته ،تو را گوشت کنم یا نه ؟

بیا من را به یاد آور ، به یاد آور که دلتنگم
تو بر جان و دلم حکی ... مخدوشت کنم یا نه ؟

در این سرمای جان فرسا ، همه یخ بسته و تنها
ز شور عشق گرمم من ، در آغوشت کنم یا نه ؟

بس است این جنگ نافرجام ، من این بار از تو می پرسم
بگو جانم چه می خواهی ، فراموشت کنم یا نه ؟

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم خرداد 1389ساعت 9:52  توسط سعید  | 

ای غنچه خندان چرا خون در دل ما میکنی

خاری به خود می بندی و ما را ز سر وا میکنی

از تیر کجتابی تو آخر کمان شد قامتم

کاخت نگون باد ای فلک با ما چه بد تا میکنی

ای شمع رقصان با نسیم آتش مزن پروانه را

با دوست هم رحمی چو با دشمن مدارا میکنی

آتش پرید از تیشه ات امشب مگر ای کوهکن

از دست شیرین درددل با سنگ خارا می کنی

دیدم به آتش بازیت شوق تماشایی به سر

آتش زدم بر خود بیا گر خود تماشا می کنی

با چون منی نازک خیال ابرو کشیدن از ملال

زشت است ای وحشی غزال اما چه زیبا میکنی

امروز ما بیچارگان امید فردائیش نیست

این دانی و با ما هنوز امروز و فردا میکنی

ای غم بگو از دست تو آخر کجا باید شدن

در گوشه میخانه هم ما را تو پیدا میکنی

ما شهریارا بلبلان دیدیم بر طرف چمن

شورافکن و شیرین سخن اما تو غوغا میکنی

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم خرداد 1389ساعت 21:24  توسط سعید  | 

سینه ام پر درد و روحم پرزغم

                                     شکوه دارم شکوه ازهر بیش و کم

زندگی کردم ولیکن دم به دم

                                     ازهمه دنیا نصیبم گشته غم

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------

یه مدته خیلی حالم خوب نیست . خسته ام . انگار خودم نیستم . هیچ دلگرمی ندارم و همه چی واسم تکراریه . نمی دونم باید چیکار کنم

خدایا تنهام نذار

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1389ساعت 8:43  توسط سعید  | 

پری

دوش آن سرو خرامان ، وان پری آمد به خوابم

                                                                   با طلوع فجر دیدم ، من همان خانه خرابم

دیگر از او با وفاتر ، با غم من آشناتر

                                                                   تا غروب شام آخر ، هر چه بشتابم نیابم

در خم آن زلف قاتل، می کنم من جهد باطل

                                                                   تا کند رحمی به این دل، ماه پنهان در نقابم

در غم هجر نگاری ،کاو بود از عشق عاری

                                                                  همچو باران بهاری ، می رود از دیده آبم

می روم با دیده تر ، می زنم بر حلقه در

                                                                  تا که جان بسپارم آخر ، یا به کویش راه یابم

می رود مست و خرامان ، برده از ما دین و ایمان

                                                                  گرچه او بشکسته پیمان ، از درش رخ برنتابم

سینه ام لبریز ماتم ، گونه هایم خیس شبنم

                                                                  گشته ام افسانه غم ، جاودان در هر کتابم

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم اسفند 1388ساعت 10:27  توسط سعید  | 

مطالب قدیمی‌تر